Skrócenie okresu postu przed operacją.
Długi post nie jest już obowiązkowy. Zgodnie z zaleceniami, ostatni lekki posiłek jest dozwolony 6 godzin przed operacją, a płyny – 2 godziny. Pomaga to zmniejszyć poziom stresu i utrzymać prawidłowy metabolizm.
Spożywanie napoju węglowodanowego.
Spożywanie napoju węglowodanowego 2 godziny przed operacją zmniejsza ryzyko hipoglikemii i poprawia ogólny stan matki. Zalecana zawartość węglowodanów w napoju wynosi 45 g. Na przykład 500 ml soku jabłkowego bez miąższu zawiera 56 g węglowodanów. Punkt ten nie dotyczy kobiet z cukrzycą, w tym cukrzycą ciążową.
Materiały edukacyjne dla
kobiet w ciąży Pacjentki powinny zostać skierowane na konsultację anestezjologiczną do 32. tygodnia ciąży lub wcześniej, jeśli spodziewany jest poród przedwczesny. Przygotowanie do operacji obejmuje otrzymanie materiałów edukacyjnych. Pacjentki otrzymują przypomnienia lub konsultacje, aby wiedziały, czego mogą się spodziewać przed, w trakcie i po operacji. Filmy i broszury polecane przez SOAP mogą znacznie zmniejszyć niepokój.
Wsparcie w karmieniu piersią
. Przygotowanie do laktacji rozpoczyna się przed porodem. Kontakt skóra do skóry i wczesne karmienie piersią mają pozytywny wpływ na zdrowie matki i jej samopoczucie emocjonalne. Jeśli cięcie cesarskie jest wykonywane w znieczuleniu rdzeniowym lub zewnątrzoponowym, położna może pomóc w rozpoczęciu karmienia piersią na sali operacyjnej. Inną wygodną opcją kontaktu skóra do skóry jest położenie dziecka na klatce piersiowej ojca lub partnera oczekującego na pacjentkę w sali pooperacyjnej.
Badania przesiewowe i korekcja anemii
Badania przesiewowe w kierunku anemii i optymalizacja poziomu hemoglobiny przed operacją są ważnym elementem. Zmniejsza to ryzyko powikłań pooperacyjnych i poprawia gojenie się tkanek.
Kontrola ciśnienia krwi
Utrzymanie stabilnego ciśnienia krwi podczas operacji ma kluczowe znaczenie. Profilaktyczne wlewy leków wazopresyjnych, takich jak fenylefryna, zmniejszają ryzyko niedociśnienia.
Analgezja multimodalna
Skuteczna analgezja jest podstawą szybkiego powrotu do zdrowia. Podanie opioidów dooponowo lub zewnątrzoponowo wraz z miejscowymi środkami znieczulającymi podczas znieczulenia, a także zastosowanie kombinacji nieopioidowych leków przeciwbólowych, zmniejsza zapotrzebowanie na opioidy ogólnoustrojowe i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. W celu analgezji pooperacyjnej, przed wystąpieniem silnego bólu, stosuje się wizualne skale bólu i regularne podawanie leków podstawowych.
Wczesna mobilizacja.
Rozpoczęcie aktywności ruchowej kilka godzin po operacji pomaga zmniejszyć ryzyko zakrzepicy i stymuluje prawidłową pracę jelit. Początkowo jest to siedzenie na krawędzi łóżka, a później chodzenie po korytarzu. Personel medyczny zapewnia wsparcie i kontrolę tego procesu.
